عشق یعنی انتخاب چه کسی ویرانم کند:
در روانشناسی، این مفهوم نزدیک به «سبک دلبستگی آشفته» است، جایی که فرد جذب روابط آسیبزا میشود چون درد برایش آشنا و کنترلشده به نظر میرسد. مغز ما گاهی ویرانی انتخابی را به شادی غیرقابل پیشبینی ترجیح میدهد. آیا این انتخاب آگاهانه است یا تکرار یک الگوی ناخودآگاه؟
راهکار:
این نگاه را میتوان بازنویسی کرد: عشق یعنی من انتخاب کنم چه کسی در برابر طوفانهای زندگی، پناهگاهم باشد. این تغییر کانون، قدرت انتخاب را حفظ میکند اما نتیجه را از ویرانی به ساختگی تغییر میدهد.