ولخرجی و قبضش؛ طنز تلخ این روزها:
اقتصاددانان به این رفتار «مصرف نمایشی» میگویند؛ وبلن ثابت کرد آدمها برای اثبات جایگاه اجتماعی خرج میکنند نه رفع نیاز. در شرایط تورم و نااطمینانی، الگوریتمهای شبکه اجتماعی با نمایش سبک زندگی لاکچری، مدار پاداش مغز را فعال میکنند و باعث ولخرجی رقابتی میشوند. قبض واقعی این چرخه فقط قبض خانه نیست؛ هزینه پنهانتر آن «اضطراب مقایسه اجتماعی» و کاهش پسانداز بلندمدت است.
راهکار:
این کنایه را میشود جور دیگری دید: پشت هر ولخرجی، یک مالیات روانی پنهان است؛ چون لذت خریدهای نمایشی خیلی زود فروکش میکند و فقط بار مقایسه باقی میماند.