اشهد ان علیا ولی الله؛ راه علی راه هدایت:
واژه «ولی» در «علیاً ولیّ الله» از ریشه و-ل-ی است: نزدیکی، سرپرستی و تقدم؛ نه فقط دوستی. در قرآن این واژه برای سرپرست و متولی هم به کار رفته. در غدیر خم هم همین ریشه، مفهوم ولایت را از محبت صرف به مسئولیت و راهبری تبدیل کرد. اگر «راه علی» راه هدایت است، پرسش تاریخی این است: چرا جوامع بشری اینقدر دیر به پیوند میان «رهبری» و «عدالت» تن دادهاند؟
راهکار:
این متن را میتوان لایهای از هویت و انتخاب شخصی دید: «راه گم نکردن» فقط یک باور کلامی نیست؛ حفظ جهتگیری اخلاقی در لحظههای تردید است. اگر میخواهی مضمون را برای مخاطب امروزی ملموستر کنی، یک صحنه کوتاه بنویس: لحظهای که میان منفعت فوری و انتخاب درست گیر کردهای و یک جمله یا چهره، مسیر را برایت روشن کرده است.