ما بودنیها را بودیم؛ جملهای فلسفی از یونگ:
بر اساس نظریه مکانیک کوانتومی، ذرات به طور مداوم از هیچ به وجود میآیند و سپس ناپدید میشوند. این «نوسانات خلأ» نشان میدهد که «بودن» و «نبودن» در سطح بنیادین کائنات یک چرخه پیوسته است. شاعرانهتر این که هر لحظه ما از میان میلیاردها ذرهی ناپایدار عبور میکنیم بی آن که بدانیم.
راهکار:
این فقط یک پایان نیست؛ از دیدگاه فیزیک کوانتومی، هر «نبودن» آغازی برای «بودن»های تازه است. ذرات مدام در حال خلق و نابودیاند. شاید وقتِ نبودن، درواقع وقتِ تبدیل شدن است.