وقتی کلمات کم میارن

وقتی کلمات از توصیف حال ما کم می‌آورند:

این حس «الکسیتیمیا» نام دارد؛ ناتوانی در شناسایی و توصیف احساسات با کلمات. جالب است که تحقیقات نشان می‌دهد نوشتن درباره احساسات با دست، حتی به صورت نامنسجم، شبکه‌های عصبی مرتبط با درک عواطف را فعال‌تر از تایپ کردن می‌کند. آیا تا به حال سعی کرده‌اید حس خود را بکشید یا بنوازید؟

راهکار:

یک راه برای بیان این حس، استفاده از «استعاره‌های حسی» است: مثلاً «حالم شبیه یک پنجره مه‌گرفته است» یا «درونم شبیه یک آهنگ بی‌کلام است». این کار مغز را از دام کلمات مستقیم رها می‌کند.

زندگی سخت وقتی آهنگ‌ها حرف می‌زنند:

وقتی کلمات کم میارن، آهنگ حرف بزن:

تحقیقات نشان می‌دهد موسیقی مستقیماً به آمیگدال مغز متصل می‌شود و احساسات را بدون نیاز به پردازش زبانی فعال می‌کند. این یعنی آهنگ‌ها می‌توانند آنچه را که کلمات از بیانش ناتوانند، منتقل کنند. شما کدام آهنگ را برای لحظات بی‌کلامی خود دارید؟

راهکار:

موسیقی زبانی فراتر از کلمات است؛ همان‌طور که متن اشاره می‌کند، آهنگ‌ها گاهی آنچه را نمی‌توان گفت، بهتر منتقل می‌کنند. پیشنهاد: برای تجربه‌ای عمیق‌تر، یک پلی‌لیست از آهنگ‌های بی‌کلام یا موردعلاقه‌ات بساز و ببین چه احساساتی را برمی‌انگیزند.