وحشیانه فراموش شدن؛ احساسی که همه میشناسیم:
مغز ما برای بقا، خاطراتی را که مرتباً بازیابی نمیکنیم، بهطور فیزیکی پاک میکند. این فراموشی عصبی، بیرحم اما ضروری است. آیا این «فراموشی وحشیانه» در روابط، بازتابی از همین مکانیسم بیولوژیک است؟
راهکار:
این احساس، ریشه در یک اصل روانشناسی به نام «اثر آندرسن» دارد: ما تمایل داریم میزان توجه دیگران به خودمان را بیشازحد برآورد کنیم و در نتیجه، غافلشدن را بهعنوان یک بیاحترامی شخصی و «وحشیانه» تفسیر میکنیم.