وانمود کردن قوی بودن

با من مهربون باش، من قوی نیستم:

قوی بودن واقعی در مقابل وانمود کردن:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد وانمود کردن به «خوب بودن» در لحظات بحرانی، به‌مرور باعث خستگی هیجانی و افسردگی می‌شود. این پدیده که «تاثیر هزینهٔ سرکوب عاطفی» نام دارد، سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۴۰٪ بالا می‌برد. به‌جای پوشاندن درد، شاید جامعه باید یاد بگیرد که اشک ریختن در بدترین روز، قوی‌ترین واکنش ممکن است.

راهکار:

جامعه اغلب «قوی بودن» را به معنی سرکوب احساسات می‌داند، اما تحقیقات نشان می‌دهد پذیرش آسیب‌پذیری (Vulnerability) در واقع نشانه قدرت واقعی‌ست. شاید بهتر باشد به جای «وانمود کردن»، به خودمان اجازه دهیم در لحظات سخت، احساسات را ببینیم و نام‌گذاری کنیم.

دردهایی که نمی‌شود نوشت؛ بار سنگین سکوت:

در روانشناسی، به این پدیده «کار عاطفی» می‌گویند: هزینه‌ای که برای پنهان کردن احساسات واقعی می‌پردازیم. تحقیقات نشان داده نگه‌داشتن مداوم این دردها سطح کورتیزول را تا ۳۰٪ بالا می‌برد و خطر افسردگی را دو برابر می‌کند. بدن حافظهٔ سکوت را فراموش نمی‌کند. واقعاً این وانمودها تا کی دوام می‌آورد؟

راهکار:

نوشتن یا نقاشی می‌تواند راهی برای تخلیهٔ این دردهای ناگفته باشد. پیشنهاد می‌کنم یک دفترچهٔ مخصوص برای «حرف‌هایی که نمی‌شود زد» داشته باشید. هر شب یک جمله بنویسید، حتی اگر بعداً پاره اش کنید.