هنر واکنش ندادن: هر چیزی ارزش پاسخ ندارد:
در نوروساینس، فاصلهٔ بین محرک و واکنش را «فضای انتخاب» می‌گویند. تحقیقات نشان می‌دهد تأخیر چندثانیه‌ای، فعالیت آمیگدال را کاهش و نقش قشر پیش‌پیشانی را برای تصمیم منطقی افزایش می‌دهد. به همین دلیل در سنت‌های ذن، مشاهده بی‌واکنش تمرین اصلی است. هر واکنش، یک واحد انرژی روانی مصرف می‌کند.
راهکار:
سکوت و مشاهده، هم‌ارز بی‌تفاوتی نیست؛ نوعی فیلتر روانی برای صرفه‌جویی در انرژی است. مغز با تمرین تأخیر بین محرک و پاسخ، از حالت واکنشی به حالت انتخابی می‌رسد. یک تمرین: پیش از هر پاسخ، سه نفس بشمار و بپرس «این واکنش یک ساعت بعد چه اهمیتی دارد؟»