واکنش به ترک شدن

روزی که سکوتاً پذیرفتم برنمی‌گردی:

در روانشناسی، مفهوم «تاب‌آوری عاطفی» مطرح است: ما به نبود کسی «عادت» نمی‌کنیم، بلکه شبکه عصبی مغز با ایجاد مسیرهای جدید، تمرکز را از درد فقدان به سمت سازگاری با واقعیت تغییر می‌دهد. آن «سکوت» لحظه‌ای است که مغز، جنگ با واقعیت را متوقف می‌کند. آیا این سکوت را یک شکست می‌دانید یا پیروزیِ آرامِ عقل؟

راهکار:

این متن، فرآیند پذیرش را نه به عنوان فراموشی، که به عنوان یک تصمیم خاموش در مواجهه با یک واقعیت غیرقابل تغییر توصیف می‌کند. شاید نوشتن درباره آن «روز سکوت» و آنچه دقیقاً در آن لحظه گذشت، بتواند این پذیرش را ملموس‌تر کند.