بی اهمیت بودن رفتن طرف مقابل

واکنش به رفتن: بودنش معجزه نبود، رفتنش فاجعه نیست:

مغز هنگام از دست دادن، حتی اگر رابطه بی‌اهمیت بوده باشد، «پیش‌بینی عاطفی» را اشتباه می‌کند؛ دانیل گیلبرت نشان داده آدم‌ها رنج جدایی را ۲ تا ۳ برابر بیشتر از واقعیت تخمین می‌زنند. دلیلش «مصنوع شادی» است: سیستم ایمنی روانی ناخودآگاه برای بقا، فقدان را کوچک‌سازی می‌کند. سوال: اگر مغز خودش فاجعه را کوچک می‌کند، چرا بعضی جدایی‌ها سال‌ها زنده می‌مانند؟

راهکار:

این جمله در واقع یک مکانیزم دفاعی به نام «بی‌ارزش‌سازی» است؛ مغز برای فرار از درد طرد، ارزش رابطه را پایین می‌آورد. جالب اینجاست که همین مکانیزم می‌تواند بعداً با تأخیر غیرفعال شود و غم واقعی برگردد. پس اگر روزی غم آمد، نشانه ضعف نیست؛ نشانه تمام شدن بی‌حسی است.