حقیقت تلخ دورویی: چرا در تولدت هستند و در ختمت نه؟:
در روانشناسی اجتماعی، «پدیده لذت از بدبختی دیگران» یا شادنفروده (Schadenfreude) نشان میدهد مغز انسان هنگام مشاهده شکست یک فرد موفق، مراکز پاداش را فعال میکند. جشن تولد محل تأیید جایگاه برتر توست، اما مجلس ختم بهطور ناخودآگاه دیگران را با شکنندگی خودشان روبهرو میکند. این یک سپر دفاعی جمعی در برابر اضطراب مرگ است، نه صرفا دورویی. حالا سؤال: آیا تو خودت چند بار در ختمها حضور یافتهای، نه از روی اجبار؟
راهکار:
این جمله را میتوان از لنز «انتخاب طبیعی اجتماعی» دید: انسانها بهطور غریضی به سمت نقاط شادی و کامروایی جذب میشوند نه سوگ و ضعف. غیبت آنها در مراسم ختم، نه از بدخواهی، که از فرار از تجربه درماندگی است. پس انتظارت را از «عموم» به «دایره امن اندک» ببر.