متن تیکه دار: نه آرزوی کسیام نه آویزون کسی:
در روانشناسی دلبستگی، «من به هیچکس نیاز ندارم» اغلب نشانه سبک اجتنابی است: سیستم عصبی نزدیکی را با تهدیدِ رهاشدن گره میزند و ظاهرِ استقلال میسازد. جالب اینکه این جمله همزمان مرز و زخم را لو میدهد: نه آرزوی کسیام، اما چرا «نبودی بهتر بود» اینقدر تیز است؟
راهکار:
بازنویسی دقیقتر: «نه آرزوی کسیام، نه آویزان کسی؛ بودنم را به ماندن دیگران گره نمیزنم.» این نسخه هم استقلال را نگه میدارد و هم تیزیِ «نبودی بهتر بود» را که بیشتر خشم لحظهای را نشان میدهد تا یک موضع پایدار، حذف میکند.