میگذره و درس میشه؛ چرا نباید ترسید؟:
دقیقاً! جالب است بدانید که مغز انسان در مواجهه با سختیها، نوروپلاستیسیته را فعال میکند؛ یعنی مسیرهای عصبی جدیدی میسازد تا با تجربه تطبیق پیدا کند. در واقع، هر بار که از چیزی میترسیم و عبور میکنیم، مدارهای «بقا» در آمیگدال ضعیفتر و مدارهای «تفکر منطقی» در قشر پیشپیشانی قویتر میشوند. پس ترسیدن طبیعی است، اما عمل کردن در دل ترس، ساختار مغز را برای همیشه تغییر میدهد. حالا سؤال اینجاست: چه سختیای در زندگیات بود که بعد از عبور از آن، دیگر همان آدم سابق نشدی؟
راهکار:
برای اینکه هر سختی واقعاً به درس تبدیل شود، یک دفترچه بردار و بعد از هر تجربه سخت سه چیز را بنویس: ۱. چه اتفاقی افتاد؟ ۲. چه احساسی داشتی؟ ۳. چه چیزی یاد گرفتی؟ این کار مسیر رشد را شفاف میکند.