وقتی زیادی بها میدی: یک روز خودت هم نمیتونی بخریش:
در اقتصاد رفتاری به این پدیده «تورم ارزش» میگویند: وقتی عرضه توجه و محبت بیش از حد باشد، ارزش واحد آن در چشم گیرنده کاهش مییابد. جالب اینجاست که بر اساس «نظریه وابستگی»، این سازوکار در روابط عاطفی دقیقاً برعکس اقتصاد کلاسیک عمل میکند: هرچه بیشتر سرمایهگذاری عاطفی کنی، هزینه از دست رفته برای تو بالا میرود و او را ارزشمندتر میکند، اما برای طرف مقابل، ارزش تو کاهش مییابد چون بدون تلاش به دست آمدهای. این پارادوکس وابستگی یکطرفه را ایجاد میکند. آیا تا به حال شده که در رابطهای، ارزشتان با میزان تلاشتان نسبت معکوس داشته باشد؟
راهکار:
این متن به مفهومی در روانشناسی اجتماعی اشاره دارد: «اصل کمیابی». انسانها برای چیزهای کمیاب ارزش بیشتری قائل میشوند. وقتی بیدریغ به کسی بها میدهی، دسترسی به خودت را فراوان و در نتیجه کمارزش میکنی. ارزش تو ثابت نیست، بلکه در تعادل میان «در دسترس بودن» و «حفظ استقلال» تعریف میشود. شاید بهتر است گاهی از اصل کمیابی به نفع خودت استفاده کنی.