پارادوکس آدرس دادن و گم شدن:
در روانشناسی به این «سوگیری خود-مرجع» میگویند: ما برای مشکلات دیگران وضوح ذهنی داریم چون فاصلهی عاطفی داریم، اما برای خودمان گرفتار «تنگنای شناختی» میشویم. جالب اینجاست که همان فرآیند فکری که برای راهنمایی دیگران استفاده میکنیم، اگر روی خودمان اعمال شود، میتواند تصمیمگیری را تا ۳۰ درصد بهبود دهد. پس شاید این گم شدن، فقط یک خطای دید ذهنی باشد. آیا تا به حال دقت کردهاید که چطور نصیحت شما به دیگران، دقیقاً همان چیزیست که خودتان نیاز دارید اما اجرا نمیکنید؟
راهکار:
این پارادوکس نشان میدهد که گاهی بهترین راهنماها کسانی هستند که خودشان هم گم شدهاند، چون مسیرهای اشتباه را بهتر میشناسند. شاید گم شدن تو شهری که به بقیه آدرس میدی، یادآوریست برای کشف نقشهی خودت.