دیدن عیب دیگران

چرا عیب دیگران را می‌بینیم و عیب خود را نه؟:

در روانشناسی به این «سوگیری نقطهِ کور» می‌گویند: ۹۵٪ مردم خود را منصف‌تر از دیگران می‌دانند و حتی وقتی این سوگیری را توضیح می‌دهند، باز برای خود استثنا قائل می‌شوند. جالب‌تر اینکه مغز برای حفظ تصویر مثبت از خود، پردازش عیب‌های شخصی را محدود می‌کند؛ همان پردازشی که درباره دیگران سریع فعال است. پس نصیحت‌کردن فقط عادت نیست؛ دفاعی از تصویر خویش است. می‌شود این کوری را دید؟

راهکار:

این شعر به‌جای پند، یک آزمایش فکری پیشنهاد می‌کند: هر وقت با اطمینان عیب کسی را گفتی، همان جمله را درباره خودت صادقانه امتحان کن. اگر ذهنت دنبال استثنا گشت، همان‌جا نقطه کورت است؛ همان‌جایی که تماشای خودت از آنجا شروع می‌شود.