نیمه عمر رفته و جستجوی روز خوب:
واقعیت جالب: مغز انسان به طور میانگین تا ۴۰ سالگی احساس میکند نیمی از عمر گذشته، چون حافظهٔ رویدادهای جدید را فشرده میکند و تکرارها را حذف میکند. این پدیده «شتاب زمانی» نام دارد: هرچه سن بالاتر میرود، هر سال درصد کوچکتری از کل عمر را تشکیل میدهد، پس حس میکنیم زمان تندتر میگذرد. در نتیجه، «نصف عمر رفته» یک خطای ادراکی است نه واقعیت خطی. حالا سؤال: آیا میشود با ایجاد تجربههای تازه این شتاب را کاهش داد؟
راهکار:
این حس که نیمی از عمر رفته اغلب از خطای «نقطه مرجع» میآید: مغز ما لحظههای خوش را بهجای کمیت کیفیت میسنجد. سعی کن یک «روز خوب» جدید ثبت کنی، نه اینکه دنبال روزی بگردی که قبلاً بوده.