نقطه امن در جنگ زندگی:
مغز انسان در موقعیتهای جنگی (استرس مزمن) بهطور غریزی به دنبال «پایگاه امن» میگردد. جالب است که تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد حضور یک فرد قابل اعتماد، فعالیت آمیگدال (مرکز ترس) را تا ۵۰٪ کاهش میدهد. اما نکته تلخ: همین وابستگی اگر یکطرفه باشد، مدارهای پاداش مغز را شبیه اعتیاد به مواد مخدر فعال میکند. سوال برای جامعه: آیا شما هم در رابطهتان نقش «پناهگاه» را دارید یا فقط «پناهنده» اید؟
راهکار:
این جمله انگار از نظریه دلبستگی بالبی وام گرفته: وجود یک «پناهگاه امن» در زمان استرس، تابآوری را تا ۷۰٪ افزایش میدهد. اگر این حس متقابل نیست، شاید وقتش رسیده که برای خودت همان نقطه امن باشی، نه وابسته به دیگری.