وبا کمتر از عبا آدم میکشد؟ نقد تاریخی یک پارادوکس:
این گزاره به یک پدیده روانشناختی به نام «سوگیری قدرت» اشاره دارد: وقتی انسان به مرجعیت مطلق دست مییابد، احتمال سوءاستفاده از قدرت تا ۷۰٪ افزایش مییابد (مطالعه زیمباردو ۱۹۷۱). جالب اینکه وبا در قرن ۱۹ جان ۵۰ میلیون نفر را گرفت، اما جنگهای مذهبی در اروپا بیش از ۸ میلیون کشته برجای گذاشت. آیا ما هنوز هم قدرت را بدون نهاد نظارتی میسپریم؟
راهکار:
این جمله به یک پارادوکس تاریخی اشاره دارد: نهادهای مقدسنما گاه بیشتر از بلایای طبیعی قربانی میگیرند. میتوانی با مصداقهایی از تاریخ معاصر ایران (مثل نقش برخی روحانیون در سرکوبها) آن را بسط دهی تا عمق نقد روشنتر شود.