وقتی میگن به چی فکر میکنی، میگی هیچی:
در روانشناسی، «هیچی» گفتن اغلب نقابی برای پنهانکردن هیجانی است که از قضاوت شدن میترسد. پژوهشها نشان میدهند ذهن انسان هنگام خیالپردازی، شبکه حالت پیشفرض مغز را فعال میکند؛ یعنی همان کسی که میگوییم به او فکر نمیکنیم، در واقع بیشترین فضای ذهن را اشغال کرده است. به این شکاف بین تجربه درونی و بیان بیرونی «نقاب هیجانی» میگویند.
راهکار:
این «هیچی» در واقع یک اتاق خصوصی ذهنی است که تنها شما و آن فرد در آن حضور دارید؛ در ادبیات روانشناختی به این حالت «پناهگاه ذهنی» میگویند. جالب است که هرچه این پناهگاه مخفیتر باشد، بار هیجانی آن سنگینتر میشود.