نجاتم بده

نجات از رنج؛ وقتی همه وجودت درد می‌شود:

درد و رنج در مغز دو مسیر جدا دارند: درد، سیگنال لحظه‌ای بدن است؛ رنج، پیش‌بینیِ ادامه‌ی آن توسط قشر پیش‌پیشانی. اسکن fMRI نشان می‌دهد طرد اجتماعی همان شبکه‌ی درد فیزیکی را فعال می‌کند. یعنی جمله‌ی تو توصیف یک واقعیت عصبی است، نه فقط استعاره. سؤال: اگر مغز رنج را می‌سازد، آیا می‌تواند مسیر نجات را هم بازسازی کند؟

راهکار:

این فریاد، جداییِ «من» از «رنج» را نشان می‌دهد؛ انگار هنوز بخشی از تو بیرون از درد ایستاده و نجات‌خواهی می‌کند. همان بخش، همان‌جاست که بازسازیِ روایت از رنج به زندگی ممکن می‌شود.