نه دوست نه دشمن؛ مرز باریک بیتفاوتی:
روانشناسی روابط به این حالت میگوید «قطع عاطفی دوگانه»؛ یعنی فرد هم از مدار صمیمیت خارج میشود و هم از مدار تعارض. پژوهشهای عصبشناسی نشان دادهاند بیتفاوتی اجتماعی همان ناحیهای از مغز را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکند. در منطق ارسطویی این گزاره از مغالطه دوگانه کاذب فرار میکند: بین دوستی و دشمنی، حالت سومی هم وجود دارد. اما در روابط انسانی، بیتفاوتی غالباً از خصومت هم گویاتر است؛ چون دشمنی هنوز نوعی درگیری عاطفی است، ولی بیطرفی کامل میتواند به حذف روانی منجر شود.
راهکار:
این یک موضع خاکستری است؛ جایی که آدم نه انتظار محبت دارد نه خطر خصومت. میتوانی آن را مثل سنگر بیطرفی ببینی که گاهی از هر جنگی امنتر است.