هرکس از ظن خود شد یار من: قضاوت بر اساس ذات:
دقیقاً به پدیدهای به نام «سوگیری فرافکنی» اشاره داره؛ ذهن ناخودآگاه فرض میکنه دیگران هم مثل خودش فکر میکنن. جالب این که توی عصبشناسی به این میگن «نظریه ذهن خودمحور»: وقتی قشر پیشپیشانی میخواد ذهن دیگران رو شبیهسازی کنه، ناخواسته ذهن خودش رو پروژه میکنه. حتی میمونها هم این سوگیری رو دارن! پس مسئله فقط فرهنگی نیست، ریشه در ساختار مغز داره. سوال: چطور میتونیم این خطا رو در لحظه تشخیص بدیم؟
راهکار:
این مصرعها یادآور خطای «اثر همراستایی کاذب» است: ما فکر میکنیم دیگران هم مثل ما فکر میکنند. یک تمرین ساده: دفعه بعد که کسی را قضاوت کردی، به خودت بگو «او بر اساس جهان خودش عمل میکند، نه جهان من».