متن کینه: خدایی که تورو ببخشه خدای من نیس:
در تاریخ مسیحیت اولیه، فرقهای به نام «نواتیگرایان» سرسختانه باوری مشابه داشتند: اینکه مرتدان و گناهکاران بزرگ هرگز قابل بخشش نیستند، حتی از سوی خدا. اعلامیهشان یک بحران الهیاتی به پا کرد. جالبتر اینکه علم اعصاب نشان میدهد عدم بخشش مزمن، فعالیت قشر پیشپیشانی را کاهش میدهد، اما گاهی یک «خصومت مقدس» هویت فرد را سرپا نگه میدارد. شاید این جمله از آن دست مقدسهاست. اگر بخشیدن خیانت به خود واقعیتان باشد، چه؟
راهکار:
این جمله مرزگذاری عاطفی است، نه فقط خشم. در روانشناسی به آن «عدم بخشش دفاعی» میگویند: وقتی احساس میکنی بخشیدن یعنی بیارزش شدن دردی که کشیدهای. جالبی ماجرا اینجاست که این جمله در عین سرکشی، عمیقاً دینی است – چون خدا را صرفاً مهربان مطلق نمیخواهد، بلکه عادل مطلق؛ پس باورش به عدالت حتی از بخشش خدا هم برایش اولویت دارد.