نداشتن کودکی

قربانی کودکی از دست رفته؛ ریشه خلأ عاطفی:

در روان‌شناسی، «کودکی ازدست‌رفته» اغلب یک حافظه بازسازی‌شده است: مغز برای پر کردن خلأ، گذشته را آرمانی می‌کند و سوگ آن را واقعی‌تر از واقعیت می‌نمایاند. پژوهش‌های حافظه نشان می‌دهند خاطرات ما هر بار بازنویسی می‌شوند و احساس امروز، رنگ گذشته را عوض می‌کند. این پدیده «نوستالژی ترمیمی» نام دارد؛ ذهن زخم را با تصویری می‌پوشاند که هرگز رخ نداده. کدام بخش کودکی‌ات را ذهنت ساخته؟

راهکار:

کودکی‌ای که نداشتی، شاید نه قربانی تو، که مهمانی ناخوانده در ذهن توست؛ ذهن برای پر کردن خلأ، نسخه‌ای آرمانی از گذشته می‌سازد و تو را به سوگ آن می‌نشاند. به‌جای جبران گذشته، می‌شود یک تجربه کوچک و واقعی در امروز ساخت که همان نیاز را برآورده کند.