وقتی میفهمی کسی مثل من نیست و برمیگردی:
مطالعات روانشناسی اجتماعی نشان میدهد که انسانها هنگام مقایسه شرکای عاطفی، دچار «سوگیری تأکید بر تمایز» میشوند: ما ویژگیهای منحصربهفرد را نادیده میگیریم تا وقتی که با گزینههای همگن روبهرو شویم. دقیقاً مانند آزمایش «مربای خیابانی»: مشتریها وقتی با ۲۴ نوع مربا مواجه شدند، کمتر خرید کردند تا وقتی ۶ نوع بود — زیرا گزینههای زیاد باعث فلج تحلیلی و پشیمانی میشود. برگشت تو شاید نه از سر عشق، که از هراس انتخاب اشتباه است. آیا تا به حال برای پیدا کردن «بهتر»، چیز خوب را از دست دادهاید؟
راهکار:
این جمله یک بازنویسی روانشناختی از «اثر کمبود» است: آدمها اغلب ارزش چیزی را فقط وقتی میفهمند که از دستش دادهاند. نکتهی جالب اینجاست که مغز ما در مقایسه، نه بر اساس منطق، که بر اساس عادت و فقدان تصمیم میگیرد. شاید سفر دورت زدن برای کشف «نبودن مثل من» نبوده، برای کشف «اینجا بودن خودت» بوده.