گلایه از بیوفایی جهان:
در روانشناسی تکاملی، وفاداری استراتژی بقاست، اما خیانت میتواند سود کوتاهمدت داشته باشد. مغز انسان آمیگدال را برای تشخیص پیمانشکنی فعالتر میکند تا وفاداری، زیرا تهدید خیانت برای بقا حیاتیتر بوده. جهان از نظر عصبی برای بیوفایی طراحی شده. آیا این نقص یک خطای تکاملی است؟
راهکار:
اگر جهان فقط کمی وفا کم دارد، شاید این کمبود را انسانها با وفاداریهای کوچکشان جبران میکنند. تناقض اینجاست که در نبود وفا، هر وفاداری کوچک ارزشمندتر میشود.