دوستی مشروط؛ آدمهایی که فقط تا وقتی نیازت دارند خوبند:
آیا میدانستید که بر اساس نظریه تبادل اجتماعی، انسانها ناخودآگاه روابط خود را بر اساس سود و زیان ارزیابی میکنند؟ مغز ما برای حفظ بقا، به سمت روابطی جذب میشود که منفعت متقابل داشته باشند. این مکانیزم قدیمی است اما گاهی باعث میشود روابط ما سطحی شوند. سوال اینجاست: آیا میتوان روابطی خلق کرد که فراتر از نیازهای لحظهای باشند؟
راهکار:
این نگاه تلخ را میتوان از زاویه روانشناسی مثبت بازتعریف کرد: روابط واقعی آنهایی هستند که حتی در غیاب نیاز هم ادامه پیدا میکنند. شاید وقت آن رسیده که معیارهای دوستی را از نیاز به ارزشهای مشترک تغییر دهیم.