وقتی راه برگشتی نیست: تحلیل حس بنبست:
آیا میدانستید مغز انسان در مواجهه با موقعیتهای بهظاهر بدون راهحل، هورمون کورتیزول ترشح میکند که تصمیمگیری منطقی را مختل میسازد؟ این همان دلیلی است که احساس میکنیم «راهی نزاشتی» – در حقیقت، مسیرهای جایگزین وجود دارند اما توسط استرس و ناامیدی پنهان شدهاند. تحقیقات نشان میدهد که حتی یک مکث ۹۰ ثانیهای میتواند فعالیت آمیگدال (مرکز ترس) را کاهش دهد و دید جدیدی بدهد. آیا تا به حال بعد از یک وقفه کوتاه، راهی را دیدهاید که قبلاً نمیدیدید؟
راهکار:
این جمله حسی از ناچاری و انسداد را منتقل میکند. در روانشناسی به این حالت «درماندگی آموختهشده» میگویند: وقتی باور میکنیم همه راهها بسته است، حتی اگر باز هم باشند. پیشنهاد: یک قدم کوچک و متفاوت بردارید – مغز شما اغلب مسیرهای جدید را نمیبیند تا زمانی که حرکت کنید.