وقتی کسی لیاقت «میمیرم برات» رو نداره:
جالب اینجاست که مغز انسان برای کلمه «میمیرم برات» دقیقاً همان مدارهای عصبی را فعال میکند که برای درد فیزیکی. یعنی وقتی به کسی میگویی «میمیرم برات» و او بیتفاوت است، مغزت همان سیگنالهای سوختگی درجه سه را دریافت میکند. پس این فقط یک استعاره نیست، یک واکنش بیولوژیک واقعی است. حالا سوال اینجاست: آیا ما ناخودآگاه داریم خودمان را به آتش میکشیم برای کسانی که حتی کبریت هم نیستند؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک تجربه تلخ بیرون آمده. شاید بهتر باشه به این فکر کنی که چرا اصلاً کسی رو لایق این جمله میدونستی؟ گاهی ارزش واقعی آدمها توی رفتارشون با احساسات ما مشخص میشه، نه توی کلماتی که براشون میگیم.