روایت یک عشق یکطرفه؛ آنجا که دل بزرگ نبود:
در روانشناسی، عشق یکطرفه با پدیدهای به نام «لیمرنس» توضیح داده میشود: نوعی وسواس فکری-احساسی که مراکز پاداش مغز را دقیقاً مانند اعتیاد به کوکائین فعال میکند. پژوهشها نشان میدهند که شدت این شیفتگی ربطی به ارزش واقعی طرف مقابل ندارد، بلکه به میزان تخیلپردازی و کمبودهای عاطفی فرد عاشق وابسته است. بهعبارت دیگر، تو نه عاشق او، که عاشق داستانی بودی که ذهنت ساخته بود.
راهکار:
عشق یکطرفه اغلب بازتاب شکاف میان «خودِ واقعی» و «خودِ آرمانی» ماست. ذهن ما برای فرار از تنهایی، تصویری بزرگتر از واقعیت از معشوق میسازد و به آن دل میبندد. شاید آن دلِ گرو، صرفاً آینهای از نیازی درونی بود که حالا میتوانی بدون واسطه آن را در آغوش بگیری.