خوبم گفتن؛ پنهان کردن غمی که ناگفته میماند:
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهد سرکوب هیجانی فقط «نگفتن» نیست؛ مغز برای پنهانکاری هیجان، انرژی اجرایی مصرف میکند و همین میتواند تمرکز و خواب را مختل کند. در آزمایشها، افراد پس از سرکوب، فشار خون و پاسخ آمیگدال بالاتری داشتند. آیا «خوبم»های ما بیشتر به قیمت بدن تمام میشوند؟
راهکار:
این «خوبم»ها اغلب سپریاند تا دیگری را نگران نکنند؛ اما همان سکوت، فاصله را عمیقتر میکند. یک بازنویسی کوچک: «خوبم» را به «خوب نیستم، اما دارم تلاش میکنم» تبدیل کن؛ همین شکاف، امکان دیدهشدن را باز میکند.