نادیده گرفتن تلاش

تلاش‌هایی که دیده نشد؛ فقط اشتباهاتم شمردی:

مغز ما به‌طور ناخودآگاه وزن بیشتری به خطاها می‌دهد تا موفقیت‌ها؛ این «سوگیری منفی‌گرایی» یک سازوکار بقا از عهد غارنشینی است. در روابط، این یعنی یک اشتباه می‌تواند تا ۵ برابر یک اقدام مثبت در حافظه بماند. از قضا، پژوهش‌های گاتمن نشان می‌دهد نسبت ۵ به ۱ (مثبت به منفی) برای پایداری رابطه لازم است. حالا چند تلاش نادیده‌ات از آن نسبت عقب افتاده؟

راهکار:

گاهی آن که فقط اشتباهاتت را می‌شمرد، هنوز خودش توانایی دیدن تلاش‌های بی‌صدایت را ندارد. این بیشتر بازتاب ضعف دید اوست، نه بی‌ارزشی کارهایت.

بعضی آدما حتی ارزش فرصت دوباره ندارن: