نادیده گرفتن حال

بی‌توجهی به احساسات؛ وقتی حالِ ما مهم نبود:

پدیده «بی‌اعتنایی عاطفی» در روانشناسی: وقتی حالِ فرد مدام بی‌اهمیت شمرده شود، مغز یاد می‌گیرد هیجان را به‌جای پردازش، سرکوب کند. پژوهش‌ها این سرکوب را با افزایش کورتیزول و التهاب مزمن مرتبط می‌دانند. رواقیون هم حال را بی‌اهمیت نمی‌دانستند؛ می‌خواستند آن را مدیریت کنند. آیا سکوت درباره حال، واقعاً آن را کم‌اهمیت می‌کند؟

راهکار:

حالِ ما همیشه آن چیز بی‌اهمیتی نیست که دیده نشده؛ گاهی آینه‌ای است که نشان می‌دهد کدام رابطه‌ها فقط با حالِ خوب ما کنار می‌آیند. همین جمله می‌تواند به این تبدیل شود: «آنچه هرگز مهم نبود، حالِ ما بود؛ پس از این، مهم‌ترین معیار می‌شود.»