نادیده گرفتن ارزش

حتی با دعوا هم عوضت نمی‌کنم: وفاداری در روابط:

در روانشناسی، «تعهد درگیری» نشان می‌دهد که روابطی که اجازه بروز تضاد را می‌دهند، اغلب بادوام‌ترند. دعوا و آشتی‌های مکرر، اگر با احترام همراه باشد، سیستم ایمنی رابطه را تقویت می‌کند. آیا تا به حال دقت کرده‌اید که الگوی قهر و آشتی شما منحصر به فرد است؟

راهکار:

برای تقویت این حس، یک «قرارداد شوخی‌آمیز» بنویسید که در آن قوانین دعوا (مثل ممنوعیت حرف‌های غیرقابل جبران) و تشریفات آشتی (مثل یک آغوش اجباری سه دقیقه‌ای) را مشخص کنید.

کسی که قدر تو را نمی‌داند:

بزرگترین حماقت: لبخند به کسی که ارزش نگاه ندارد:

تحقیقات عصب‌شناسی نشون میده که حتی لبخند ساختگی هم باعث ترشح دوپامین و کاهش کورتیزول میشه. پس حماقت در انتظار بازخورد از طرف مقابله، نه خود لبخند. آیا تا حالا به این فکر کردی که شاید این لبخند برای سلامت خودته، نه ارزش اون شخص؟

راهکار:

از دید روانشناسی، لبخند زدن حتی به نالایق‌ها می‌تواند تخلیه‌ی تنش خودتان باشد، نه حماقت؛ لبخند یک ابزار زیستی برای کاهش استرس است، نه یک بدهی عاطفی.

اهمیت تو در چشم دیگران بیشتر از آن چیزی است که فکر می‌کنی:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد مردم معمولاً تأثیر مثبت خود بر دیگران را دست‌کم می‌گیرند. این پدیده «کم‌بینی تأثیر» نام دارد: ما فکر می‌کنیم کارهای کوچکمان بی‌اهمیت‌اند، در حالی که برای طرف مقابل می‌توانند دنیایی ارزش داشته باشند. آیا تا به حال کسی به شما گفته که حضورت چقدر برایش ارزشمند بوده؟

راهکار:

این جمله یادآور این است که شاید ارزش واقعی ما در چشم کسانی که دوستمان دارند، از تصور خودمان بیشتر باشد. یک تمرین ساده: از یک دوست صمیمی بپرسید چه ویژگی‌ای در شما می‌بیند که خودتان متوجه آن نیستید. ممکن است شگفت‌زده شوید.

اگر کسی فرق تو را نداند بهتر است با دیگران بماند: