چرا خوبیات رو برای آدمای بیلیاقت خرج نکنی؟:
از نظر روانشناسی، این جمله به «سوگیری تأیید» اشاره دارد: ما تمایل داریم خوبیهایمان را به کسانی بدهیم که بعداً بیلیاقتیشان را ثابت میکنند، چون در ابتدا فقط نشانههای مثبت را میبینیم. جالب است که مغز ما برای «بازیابی هزینه» (sunk cost fallacy) برنامهریزی شده و ترک این چرخه سخت است. سوال اینجاست: آیا تا به حال برایت پیش آمده که خوبیات به کسی را قطع کنی و بعداً پشیمان شوی؟
راهکار:
این جمله یک هشدار احساسی است. برای تکمیل آن، میتوانی به این فکر کنی که چطور «سرمایهگذاری عاطفی» خود را روی افراد شایسته متمرکز کنی. مثلاً یک لیست ذهنی از نشانههای «لیاقت» در آدمها تهیه کن (مثل قدردانی، صداقت، وفاداری) و قبل از هر سرمایهگذاری، آن را چک کن.