ارزش شیشه و الماس از نگاه یک نابینا:
در آزمایشهای اقتصاد رفتاری، افراد نابینا هنگام لمس اشیاء قیمتی، ارزش آنها را نه با جنس بلکه با دما و وزن تخمین میزنند؛ الماس رسانای گرمایی بالایی دارد و در لمس سردتر از شیشه حس میشود. مغز انسان ارزش را از طریق نشانههای حسی میسازد نه ذات اشیاء.
راهکار:
این جمله فقط درباره نابینایی نیست؛ درباره این است که هرچیزی فقط وقتی ارزش دارد که توان درکش وجود داشته باشد. شاید الماس و شیشه برای کسی که نمیبیند یکسان باشند، اما برای کسی که لمس میکند تفاوت دما و بافت هم مطرح است. پس شناخت فقط از یک حس نمیگذرد؛ ارزش در گرو کانالِ درک است.