ناامیدی در فرار

احساس اسیری که کسی منتظرش نیست:

در روانشناسی، «درماندگی آموخته‌شده» حالتی است که پس از شکست‌های مکرر، فرد حتی راه فرار را هم نادیده می‌گیرد. پژوهش سلیگمن روی سگ‌ها نشان داد که شرطی‌شدنِ ناامیدی، توانایی اقدام را فلج می‌کند. اینجا، زندانی نه از دیوار، که از نبودنِ یک نگاه منتظر، فرار نمی‌کند. آیا تا به حال برایتان پیش آمده که زندان بزرگ‌تر، آزادی خیالی باشد؟

راهکار:

گاهی «فرار» به‌خودی‌خود ارزش دارد، حتی اگر کسی در انتظار نباشد. شاید مقصد، خودِ رهایی از زندان درون باشد، نه جایی که منتظرت هستند.