نایاب بودن قدردانی

نایاب‌ترین چیز: کسانی که قدر خوبی را می‌دانند:

از نظر روانشناسی، این پدیده «کوری قدردانی» نامیده می‌شود. مغز ما طوری تکامل یافته که بیشتر بر تهدیدها و کمبودها متمرکز می‌شود تا بر نعمت‌ها. این مکانیسم بقا، باعث می‌شود خوبی‌های پایدار را عادی تلقی کنیم و تنها زمانی متوجه شویم که قطع شوند. جامعه‌ای که در آن قدردانی یک مهارت نایاب است، چگونه می‌تواند دوام بیاورد؟

راهکار:

برای دیدن بیشتر این 'نایاب‌ها'، می‌توانید تمرین کنید که در مکالمات روزمره، به‌طور مشخص و دقیق از کسی که کاری برایتان کرده تشکر کنید و دلیل تأثیر کارش را بیان کنید. این خودش یک عمل 'نایاب' می‌شود.