از سیاهترین شب به آفتاب رسیدیم: نماد امید و پیروزی:
آیا میدانستید که در تاریکی مطلق، مغز ما خودش نور تولید میکند؟ این پدیده «فوسفن» نام دارد: سلولهای عصبی بینایی حتی در نبود نور، به طور خودبخود فعال میشوند و جرقههای نوری خلق میکنند. به بیان دیگر، ما از درون روشن هستیم، حتی در سیاهترین شب. این نور درونی، همان جرقهای است که ما را به آفتاب میرساند. آیا تاریکی صرفاً بوم نقاشی نور درون ماست؟
راهکار:
در روانشناسی، مفهوم «رشد پس از سانحه» نشان میدهد که بزرگترین تحولات ما اغلب از دل تاریکترین تجربهها زاده میشوند. این جمله را میتوان اینگونه بازخوانی کرد: آفتابی که به آن رسیدیم، همان نوری بود که در همان شب سیاه در وجود خود کشف کردیم، نه فقط پایانی بر رنج.