خدا منو کوچولو آفرید که تو بغلت جا شم؛ متن عاشقانه:
لمس آرام فقط حس خوشایند نیست؛ پوست مجرای عصبی مستقیمی به مغز دارد. فیبرهای C-tactile با نوازش ملایم فعال میشوند و اکسیتوسین آزاد میکنند؛ همان هورمونی که پیوند مادر و نوزاد، عاشقها و حتی اعتماد اجتماعی را میسازد. پس «جا شدن در بغل» یک نیاز بیولوژیک عمیق است، نه فقط یک شعار عاشقانه. به نظرتان چرا مغز ما امنیت را در تماس فیزیکی جستجو میکند؟
راهکار:
میشه این جمله را یک جور سپردن دید؛ بغل فقط جای فیزیکی نیست، یک پناهگاه روانی است که آدم توی آن کوچیک میشود تا امنیت را بزرگتر از خودش حس کند.