دختری از جنس بهار؛ توصیفی شاعرانه از زنانگی و طراوت:
در زیستشناسی، افزایش نور خورشید در بهار ترشح سروتونین را تا ۳۰ درصد بالا میبرد و دقیقاً همان مسیر عصبیای را فعال میکند که عشق رمانتیک فعال میکند. در اسطورههای ایران باستان هم آناهیتا، الههٔ باروری و آبهای بهاری، نماد زنِ زندگیبخش بود. آیا بیدلیل است که بیشترین درصد شعرهای عاشقانه در بهار سروده شدهاند؟
راهکار:
بهار فقط یک فصل نیست، یک حالت روحی است. «دختری از جنس بهار» یعنی کسی که با حضورش، وقت و زمان را دوباره سبز میکند؛ مثل همان اصل وارونگی روانشناختی: سرزندگی دیگران گاهی تنها چیزی است که زمستان درون ما را میشکند.