چشم تو و لبخندت؛ آغاز بهار و پایان پریشانیها:
در علوم اعصاب به این «پاداش اجتماعی» میگویند: دیدن چهرهی محبوب، مدار دوپامینی مغز را فعال میکند و همزمان فعالیت آمیگدال (مرکز هشدار) را کم میکند. لبخند واقعی حتی در یک عکس، کورتیزول را کاهش و اکسیتوسین را افزایش میدهد؛ یعنی «پایان پریشانیها» فقط استعاره نیست، یک واکنش عصبی-هورمونی است. آیا تا به حال یک لبخند توانسته مدار اضطرابت را قطع کند؟
راهکار:
بهار را یک رویداد بیرونی نگیر؛ در این تصویر، بهار از چشمِ معشوق شروع میشود. پس اگر منتظر تغییر و آرامشی، به جای تقویم، به نگاه و رابطهای که داری نگاه کن؛ شادی میتواند از همانجا آغاز شود.