متن عاشقانه: تعریف من از خوشبختی و عشق با چشم بادومی:
مغز انسان در مراحل اولیه عشق، معشوق را به پاداشی طبیعی تبدیل میکند: ترشح دوپامین مثل پاداش اعتیاد، و کاهش سروتونین شبیه اختلال وسواس. اسکنهای fMRI فعالیت هستهٔ اکومبنس را همتراز با مصرف کوکائین نشان میدهند. اما این التهاب شیمیایی معمولاً پس از ۱۲ تا ۱۸ ماه فروکش میکند و جای خود را به پیوند عمیقتری با واسطهٔ اکسیتوسین میدهد. آیا تعاریف مطلق از خوشبختی بر اساس یک فرد، پس از این تغییر شیمیایی هم دوام میآورند؟
راهکار:
این تعاریف نه فقط از معشوق، که از تجربهٔ زیستهٔ تو از عشق میگویند. انگار ذهن با وصل کردن مفاهیم انتزاعی مثل خوشبختی و آرامش به نشانههای جسمی (چشم، صدا، آغوش)، به احساساتش معنا میدهد. شاید خود عشق، قبل از هر تعریفی، همین نیاز به ساختن استعاره است.