متن عاشقانه: تو همان خونی در رگهای منی:
قلب انسان در طول عمر بهطور میانگین ۲.۵ میلیارد بار میتپد و خون را در مسیری حدود ۱۰۰ هزار کیلومتر رگ به گردش درمیآورد؛ یعنی هر گلبول قرمز هر ۲۰ ثانیه یکبار کل بدن را دور میزند. حالا اگر معشوق «خون» باشد، پس عشق یک سیستم گردش خون است: بدون بازگشت، بافتها میمیرند. اگه معشوق از رگ جدا بشه، دردش فیزیکیه یا صرفاً شیمی مغز؟
راهکار:
نسخهی دیگر: «تو همان ضربانی که اگر بایستد، شعرهایم سکته میکنند.» این جابهجایی از خون به ضربان، وابستگی را زندهتر و تصویریتر میکند.