مظلوم نمایی

مظلوم‌نمایی و روح‌های کثیف: چهره واقعی پشت نقاب‌ها:

در روانشناسی اجتماعی به چنین پدیده‌ای «بازی قربانی» می‌گویند؛ تاکتیکی ناخودآگاه یا حساب‌شده که فرد با تظاهر به مظلومیت، همدلی و کنترل را به چنگ می‌آورد. مغز ما به‌خاطر سوگیری همدلانه، اغلب قربانی نمایشی را باور می‌کند حتی اگر شواهد ناهمساز ببیند. این یعنی شیطان در لباس فرشته راحت‌تر به هدف می‌رسد. تا حالا شده به کسی شک کنی که ولع تعریفِ «چقدر خوبی» دارد؟

راهکار:

گاه آنکه مدام نقاب قربانی می‌زند، پشت صحنه همان روح پلید را دارد. همدلی سریع متوقف کن و ببین چه کسی از این نمایش سود می‌برد. زاویه نگاهت را عوض کن: قدرت واقعی معمولاً در سکوت است، نه در بلندترین فریاد مظلومیت.