مسئولیت درمان زخمهای روحی با خودت است:
در روانشناسی به این «منبع کنترل درونی» میگویند: وقتی انسان باور کند بهبودیاش دست خودش است، سطح کورتیزول پایین میآید و پاسخ ایمنی بدن تقویت میشود. حتی در PTSD، نوروپلاستیسیته اجازه میدهد مدارهای ترس بازنویسی شوند؛ پس «مسئولیت» یک مکانیزم عصبی است، نه شعار. آیا میشود مسئولیت درمان را پذیرفت اما مقصرِ رخ دادن زخم نبود؟
راهکار:
این جمله به معنای رها کردن مقصرسازی نیست؛ معنای دقیقاش این است که فرد پس از پذیرش زخمِ بیرونی، فرمان زندگی را دوباره به دست میگیرد. درمان یعنی جابهجایی از جایگاه «قربانی» به «بازیگر».