خودت را آتیش نزن؛ راز گرم کردن دیگران بدون سوختن:
در روانشناسی، پدیدهی «خستگیِ شفقت» باعث میشود کسانی که مدام به دیگران کمک میکنند، بهتدریج همدلیشان کم شود و حتی دچار افسردگی شوند. پژوهشها نشان میدهند مغز انسان برای همدلی محدودیت نورونی دارد؛ وقتی بیش از حد عاطفه میدهید، سطح سروتونین تخلیه میشود. پس خودسوزیِ احساسی فقط گرما نیست، یک کورهی خاموشی است. آیا میشود بیآنکه سوخت، روشن ماند؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور دید: گرم کردن بقیه قرار نیست آتش زدن خودت باشد؛ همان مرز گذاشتن، مهربانیِ پایدار است. کمک بدون تخلیهی انرژی، مثل اکسیژن ماسک هواپیما، اول خودت بعد دیگری است.