مرهمی که زخم است

وقتی همدرد خودت درد است:

در اساطیر یونان، «کایرون» پزشکی بود که زخمش هرگز خوب نمی‌شد اما دیگران را شفا می‌داد. این جمله دقیقاً همان پارادوکس را لمس می‌کند: کسی که مرهم می‌آورد، خود زخمی است که التیام نمی‌یابد. آیا تا به حال به این فکر کرده‌ای که نکند همدردی واقعی از دل همان زخم مشترک بیرون می‌آید؟

راهکار:

این جمله انگار از زبان کسی است که به «پارادوکس درمانگر» رسیده: در روانشناسی، گاهی فردی که بیش از همه به ما نزدیک می‌شود، همان منبع پنهان رنج ماست. اگر این حس را تجربه کرده‌ای، شاید وقت آن است که مرزهای همدردی و هم‌دردی را از نو تعریف کنی.