غم از دست دادن عزیز و آرزوی مرگ قبل از او:
پدیده «سندرم قلب شکسته» (تاکوتسوبو) نشان داده داغدیدگی فقط روانی نیست: هجوم آدرنالین واقعاً بطن چپ قلب را فلج میکند. از سوی دیگر «اثر بیوگی» میگوید احتمال مرگ فرد داغدیده در ماههای اول پس از فقدان تا ۷۰٪ افزایش مییابد. حتی مغز داغدیده صدای عزیز را بهصورت توهم میشنود چون مسیر پیشبینی ادراکی هنوز حذف نشده. اگر سوگ اینقدر جسمی است، چرا هنوز آن را فقط یک حال روحی میدانیم؟
راهکار:
این جمله در واقع ترس از داغدیدگی را برعکس بیان میکند: نه آرزوی مرگ، بلکه آرزوی نچشیدن سوگ. در روانشناسی به این «اجتناب از فقدان» میگویند؛ اما عشق عمیق دقیقاً همان قراردادی است که سوگ را اجتنابناپذیر میکند. به همین دلیل در سوگ درمانی میگویند درد فقدان، ادامه عشق است نه توقف آن.